فردریش اگوست فون هایک (8 مه 1899 – 23 مارس 1992)
اقتصاددان و فیلسوف سیاسی معاصر بود که اندیشه های او در مورد اقتصاد سیاسی و لیبرالیسم کلاسیک مورد توجه است . هایک در اتریش به دنیا امد تحصیلات دانشگاهی خود را در حقوق و علوم سیاسی در اتریش گذراند. به انگلیس و امریکا سفر کرد و در سال 1974 موفق به کسب جایزه نوبل اقتصادی شد.
فون هایک:خیلی ازسنجشهایی که برفرضیه های اقتصاد کلان حاکم هستندوبه عنوان درمان بیکاری توصیه شده اند یعنی بالابردن تقاضای کل سبب تخصیص های نابجا ووسیعی ازمنابع می شود که به احتمال زیاد بیکاری درمقیاس بالاازپیامد های اجتناب ناپذیر ان خواهدبود.1
-ازنظرفون هایک شومپیتراگاهی زیادی نسبت به تاریخ علم اقتصاد داردولی کینزاینطورنیست-
قسمتی کتابها وآثارفون هایک: نظریه پول وادوارتجاری (1929)
-قیمت هاوتولید (1931)
-سود،بهره وسرمایه گذاری-نظریه محض سرمایه(1939)
-راه بندگی-فردیت ونظم اقتصادی(1948)-ضدانقلاب علم،مطالعه ای درباب سوءاستفاده استدلال(1952)
-منشورازادی(1960)
-قانون وقانون گذاری و ازادی 1-قواعدونظام(1973)
2-معجزه عدالت اجتماعی(1976)
3-قواعدسیاسی مردمان ازاد (1979)
-غرورکشنده اشتباه های سوسیالیزم(1988)
2-این ایده که قیمت هاتحت رقابت کامل باهزینه های بلندمدت برابرخواهندبودغالبا به تایید اقداماتی ضداجتماعی ازقبیل نابودی ظرفیت اضافی ومطالبه رقابت سامان مند که بازدهی منصفانه سرمایه را ضمانت می کنند می انجامد.
3 – دید من این است که باید بسیار کمتر دلمشغول این موضوع باشیم که ایا رقابت در یک مورد معین ، کامل است یا خیر و بیشتر باید به این نکته توجه کنیم که ایا رقابت اصلا وجود دارد یا نه ، آنچه که مدل های نظری ما از صنایع متمایز از نظر دور می دارند ،این است که در میدان عمل ،شکاف میان رقابت و عدم رقابت بسیار بزرگتراز فاصله میان رقابت کامل و ناقص است.
-انواع حکومتهای اقتدارگر مسلما درجار زدن این که عدالت اجتماعی هدف اصلی انهاست ازبقیه عقب نمانده اند ما از طریق آقای آندری ساخاروف می دانیم که میلیونها انسان در روسیه قربانیان تروری هستند که سعی در پنهان کردن خود در پشت شعار عدالت اجتماعی دارد.
-من معتقدم روزی فراخواهدرسیدکه مردم درک وقبول کنند که عدالت اجتماعی یک خیال پردازی بوده که موجب بی اعتنایی انسان هابه تعداد زیادی ازارزشها یی شده است که در گذشته الهام بخش رشدتمدن بوده اند.
تزریق مداوم مقادیر اضافی پول - تقاضای موقت – ایجاد اشتغال –و در نهایت کنترل مقادیر اضافی پول با ایجاد تورم .و در حقیقت با یک اشتباه فرضیه ای به یک موقعیت عاریه ای هدایت شده ایم که در ان موقعیت نمی توانیم مانع ظهور مجدد بیکاری پایدار باشیم .
برداشت از نشریه مهر نامه ۱۱( اردیبهشت ۹۰)